Dag 106  - 20 Mei 2002 - Maandag

Vandaag zou ik D23 vliegen met Jonas, en dan morgen mijn D24 check, ook met Jonas. Normaal is dit met een andere instructeur, maar aangezien er net even teveel op vakantie zijn is dit de oplossing. Er is nog een klein probleempje: ik loop officieel een uur achter op de tijd die ik volgens de syllabus gevlogen zou moeten hebben. En dan mag je je check niet doen, dus we moeten vandaag eigenlijk een uur extra vliegen. We zullen zien.

Eenmaal in het toestel wilde het niet lopen. De 'nieuwe' procedures waar Jonas de vorige keer mee aan kwam zetten willen niet vloeiend lopen, maar dit is ook niet vreemd aangezien ik al twintig vluchten met een andere methode heb gewerkt. Ook andere zaken willen niet, het lijkt er op dat ik een hoop dingen die ik al sinds ik hier vlieg op een bepaalde manier doe ineens anders moet doen en het effect hiervan is dat niks meer wil lukken. Tja, blij ben ik er niet mee, zeker aangezien ik zo dicht op mijn check zit. Uiteindelijk besluiten we om deze vlucht, van net iets meer dan een uur, maar als extra tijd op te schrijven. Hierdoor kan ik D23 nog een keertje proberen, en zit ik weer op schema wat betreft de tijd die ik achterliep. Nu wordt wel mijn check een dagje later, maar dat moet dan maar. Zoals het vandaag liep gaat het echt niet, en ik wil eigenlijk niet zo mijn check in.

Door deze vlucht met Jonas heb ik de studentenraadvergadering gemist, maar er waren genoeg anderen aanwezig dus dit was geen probleem. Het is ook wel eens lekker dat iemand anders de notulen doet, scheelt mij weer werk.

Dag 107  - 21 Mei 2002 - Dinsdag

Vandaag was ik vrij, dit was eigenlijk niet de bedoeling, maar er zijn deze week examens, en Nick z'n geplande vliegtuig had een probleem en aangezien zijn examen voorrang krijgt boven mijn 'gewone' vluchtje werd ik dan maar gecanceled. Ach, moet kunnen, als het maar niet te vaak gebeurt.

Aan het eind van de middag komt groep 2 aan van 01-01. Ze komen op een goed moment want Lex van Houtert (hoofd training van de KLS) en Dhr. Van der Linden van de KLM zijn voor twee dagen in Fort Pierce om te zien hoe het staat bij Pan Am en er is een etentje gepland voor alle studenten en instructeurs. Altijd een beetje krom natuurlijk: ik betaal een aardige som aan de KLS, en dan roept zo'n bobo "laat ik eens even in Florida langskomen, en jullie mee uit eten nemen!". Kan je je afvragen wie er nu uiteindelijk dat etentje betaalt.

De grap voor 01-01B was dat ze de ene bus uit kwamen rollen, na een 10 uur vlucht en twee uur durende rit, en gelijk in het volgende busje werden gezet voor de rit naar Tiki aan de haven hier in Fort Pierce. Er zaten dus een paar man met een aardig slaperig hoofd aan het eten, maar het was over het geheel gezien wel een gezellige avond!

Ze zijn hier en daar aardig slaperig, maar ze vermaken zich wel...

Hier wordt aandachtig geluisterd naar Dhr. Van Houtert

Terwijl de instructeurs zich ook wel vermaken... geloof ik

Dag 108  - 22 Mei 2002 - Woensdag

Vanochtend begon met een praatje van Lex van Houtert en Dhr. Van der Linden, respectievelijk over de planning van het vervolgtraject in Eelde, en over de vlootplannen van de KLM en hoe dit voor ons uit kan pakken. De planning zag er gelukkig beter uit dan we hadden verwacht, maarja, nu maar zien of er ook wat van komt. De KLM plannen zijn ook niet slecht, omdat ze in de komende jaren aardig wat nieuwe vliegtuigen gaan kopen zijn er zo'n honderd nieuwe banen in de vliegershoek nodig. Deze zullen natuurlijk niet gelijk voor ons zijn, maar het effect hiervan zal nog wel even doorduren, en er komt ook een pensioengolf aan, dus wie weet!

Hierna stond dan weer D23 op het programma, en hiervoor wilde ik eigenlijk even met Jonas praten over de dingen die hij zo graag anders wil zien. Maar toen ik aan kwam lopen bleek hij haast te hebben aangezien hij nog een vlucht na de mijne had, en of ik zo snel mogelijk alles af wilde hebben. Ok, dus geen tijd voor een gesprek. De vlucht ging redelijk, hoewel hij niet blij was met het feit dat ik hier en daar probeerde om mijn eigen mening door te zetten. Discussieren met een instructeur in de cockpit werkt niet, geloof me. Het ging in ieder geval beter dan Maandag, dus erg hard zal ik niet klagen. Maar er moet nog wel het een en ander besproken worden, en morgen is Jonas weer vrij... dan maar iets anders verzinnen.

Dag 109  - 23 Mei 2002 - Donderdag

En weer een vrije dag. Vandaag ben ik maar even bij Mark Lazarus binnen gelopen, en heb het even over mij en Jonas gehad. In een aantal zaken gaf hij me wel gelijk, maar hij gaf ook duidelijk aan dat dit iets is dat ik met Jonas uit moet praten. Tja, daar heeft hij helemaal gelijk in maar daar hadden we gisteren nu eenmaal geen tijd voor. Goed, hij zal het er met Jonas over hebben, en dan spreken we elkaar morgen wel weer.

Er liepen 's middags weer een hoop mensen rond zonder gedefinieerd plan en om hier wat aan te doen besloten we om koffie te gaan leuten in Vero. Tja, kom je daar is die tent dicht! Dan maar naar de koffiehoek van de bookstore ertegenover, waar ze ook lekkere thee hebben! Zo zijn Daan, ik, Melanie en Barber weer wat tijd doorgekomen. Hierna hebben we nog even boeken staan kijken, en zijn we weer richting huis gereden.

Vanavond wilden we naar de film, maar we konden het er niet echt over eens worden welke film dit zou worden. De interim oplossing was om eerst te gaan eten ergens en dan te zien of we tot een besluit konden komen. Zo gezegd zo gedaan zijn we bij TGI Fridays wezen eten met Kelly, Daan, Charlotte, ik en Barber. Kelly haalde nog een leuke stunt uit doordat hij nog wat tegoedbonnen had in een winkel in de Mall. Nadat we hadden besteld besloot hij snel even naar deze winkel te gaan om hier wat van te kopen. Dit duurde natuurlijk langer dan verwacht, en toen hij terugkwam stonden dan ook zijn voorgerecht, soep en hoofdgerecht allemaal op hem te wachten. Hij heeft zijn best gedaan, maar uiteindelijk de rest van de pasta maar voor morgen meegenomen (dat kan nu eenmaal hier in de US of A).

Kelly doet zijn best om alles op te krijgen...

De film werd toen niets meer want we zaten al eventjes te tafelen, en we zijn maar naar huis gegaan, doen we de film morgen wel.

Dag 110  - 24 Mei 2002 - Vrijdag

Vandaag was, behalve dat we een filmpje gepland hadden, natuurlijk ook de dag dat ik dan toch maar mijn D24 check zou doen. Van te voren heb ik eerst nog even met Mark en Jonas gesproken over wat nou het probleem was tussen ons. Hoewel we niet helemaal dezelfde ideeen hierover hebben denk ik dat we er toch wel weer uitgekomen zijn, we weten in ieder geval weer van elkaar wat de bedoeling is. Dus dan maar vliegen! Tenminste.... dat was het plan. We moeten voor de checkvlucht natuurlijk wel approaches kunnen doen, en hiervoor hebben we de medewerking van de verkeersleiding nodig. Maar deze wilde vanochtend geen vluchten toelaten die alleen maar gaan oefenen vanwege drukte, dus kan de check ook niet doorgaan. Tenminste, ik ga Jonas vanmiddag nog even bellen of het tegen die tijd wel kan, dan kunnen we aan het eind van de middag nog gaan vliegen.

Inderdaad was het in de middag wel mogelijk, en zijn we uiteindelijk om 18:00 nog vertrokken. Ik heb het vermoeden dat ik in vergelijking met anderen een redelijk makkelijke check heb gekregen, maar ja, wie ben ik om te gaan klagen hierover! Ik heb hem wel gehaald, dus ik kan gewoon weer verder. Tja, het is ook eigenlijk normaal dat je een check met een andere instructeur vliegt dan je eigen. Maar aangezien er een hoop op vakantie zijn heb ik hem met Jonas gevlogen. Ik vond het geen probleem en Mark ook niet, dus eindresultaat is geslaagd!

Eenmaal terug hiervan zijn we nog even gaan regelen en uiteindelijk met een redelijke grote groep (ik, Daan, Barber, Nick, twee Amerikanen, drie man van 01-01) in de auto(s) gestapt richting de bioscoop. De film? Insomnia, met Al Pacino, over een moordzaak in Alaska waar de inspecteur op een vreemde manier zelf in verwikkeld raakt. Goede film!

Dag 111  - 25 Mei 2002 - Zaterdag

Vandaag was een dagje vol met vliegen. Om 8:30 had ik met Melanie afgesproken om de vlucht van vandaag te gaan plannen. We vliegen nu weer cross-country en daar zit ook nu weer een hoop geplan bij. Hier zijn we ruim anderhalf uur mee bezig geweest en toen konden we gelijk door naar het vliegtuig. De bedoeling was dat ik eerst achterin mee zou gaan en Melanie de heenweg zou vliegen, en dat we daar dan zouden wisselen en bijtanken en ik de terugvlucht zou doen. Toen we eenmaal in het toestel zaten en de motor hadden lopen bleek echter dat een van de motorinstrumenten het niet deed, en we dus weer uit konden stappen. Na een snelle wissel van vliegtuig en een nieuwe snelle pre-flight inspectie zaten we dan toch in de lucht. We zijn langs de kust naar het noorden naar Melbourne gevlogen om hier een approach te doen, waarna we door zijn gevlogen naar het noorden richting Jacksonville. Vlak onder Jacksonville (wat nog een goed uur vliegen vanaf Melbourne was) zijn we op Craig geland voor de wissel en wat brandstof. Dit ging toen ook nog aardig mis, want hoewel we duidelijk aangaven hoeveel brandstof we wilden hebben werd het toestel toch helemaal vol getankt. Hiermee zaten we aardig dicht tegen, of eigenlijk net over, de limieten van gewicht en zwaartepunt, maar na een uitgebreide rekensessie vonden we dat het toch moest kunnen. Inderdaad viel het allemaal mee, maar het hoort niet!

De terugvlucht was zonder al te veel spektakel, approach gedaan op Melbourne, en eentje op Fort Pierce. Totaal 2:10 gevlogen op de terugvlucht. dus totaal zijn we een goede 5 uur bezig geweest. Even genoeg gevlogen voor vandaag! Het loopt intussen een stuk beter tussen mij en Jonas. Ik doe zo veel mogelijk mijn best om toch dan maar zijn manier aan te houden, en dit heeft het beoogde effect voor ons allebei.

Die avond zat ik even bij 01-01 in de dorm hiernaast toen Jaume daar riep dat hij in Fort Pierce een Engelse Pub wist te zitten! Tja, dat moeten we zien! Dus wij met een aantal man daarheen, blijkt het een achterafkamertje te zijn in een verder dicht restaurant. Het was bevolkt met een aantal veertigers en ouder die er duidelijk al langer kwamen, en we zijn er zeker van dat wij ongetwijfeld nog het gesprek van de dag zijn voor de komende jaren daar! Afijn, na een biertje maar weer opgestapt, en nog even bij een andere tent om de hoek wezen kijken die wat meer door het gewone publiek werd bezocht. Na nog een drankje hier (ze noemden het bier maar het had goed Spa rood kunnen wezen) zijn we maar weer naar huis gegaan.

Dag 112  - 26 Mei 2002 - Zondag

Vrij dagje vandaag. Met andere woorden: uitslapen, site bijwerken, rustig ontbijten... ehh... lunchen. Beetje leren (niet te veel), beetje bij anderen gaan kijken wat die allemaal aan het doen zijn, beetje gitaar spelen, beetje internetten, Jolanda bellen, toch maar een keer niet met Charlotte en Barber mee naar de film gaan, eten, e-mailtjes typen. En dan is je dag alweer voorbij.

Back to top