Week 2

Ja inderdaad, ik ben maar in het Nederlands verder gegaan. Hoewel Engels me niet al te slecht af gaat leek het me toch makkelijker om dit maar gewoon in m'n moers taal te schrijven. Voor de Engelstaligen die deze site bezoeken zal ik mijn best doen om regelmatig een weekoverzicht te maken in het Engels. Vandaar nu in het menu 'van week tot week' en 'van dag tot dag'.

Na de verregende zondag weer een nieuwe week. Maar wel eentje die voor mij als weekend begint. Aangezien maandag en vrijdag de normale vrije dagen zijn van mijn instructeur Richard word ik op deze dagen niet ingeroosterd. Een probleempje maar: Richard is er niet. Ik heb intussen Mark Lazarus (de Assistant Deputy Chief Flying Instructor KLM) gesproken en ik word vanaf woensdag met Mario ingeroosterd. Dus morgen ook vrij! Ach, kan ik nog eens rustig de procedures doorkijken, heb ik nu alle tijd voor. Ik zal dan met Mario blijven vliegen tot na de eerste solovlucht zodat ik niet vlak daarvoor nog andere dingen naar m'n hoofd ga krijgen als ik weer van instructeur wissel.

Dus vanochtend rustig aan gedaan en met de Pan Am bus mee geweest naar de Wallmart in Vero Beach. Het was rustig in de bus aangezien alleen maar de vaste chauffeur (Mr. Butler) en Pat Gabbard van Student Services mee waren. Pat moest een voorraad ijs gaan halen aangezien ze voor woensdag een ice cream party heeft bedacht. Intussen mooi even kunnen shoppen en lunch gehaald. Het gaat trouwens goed met het gratis eten want morgenavond krijgen we een dinertje aangeboden door de hoge bazen van de KLS en KLM die hier komen kijken hoe het erbij staat. We krijgen ook een presentatie over hoe het ervoor staat, zal mij benieuwen!

Zo, een redelijk rustige dag aangezien het vliegen morgen pas weer verder gaat. De KLM presentatie was best interessant maar een echte belofte van 'kom maar bij ons werken' kregen we niet. Tja, kan je ook niet verwachten natuurlijk. Over het algemeen ziet het er verder best wel goed uit voor de KLM dus als ze straks een plekkie hebben voor me....

Tja, en daarna een etentje door de KLM aangeboden, wie zegt daar nu nee tegen? Goed gegeten in een restaurant op de pier van de Fort Pierce haven. Leuk gekletst met Iepe de Haan, hoofd vliegdienst bij de KLM. Verder waren Peter Hartmann, CEO KLM en Gerrit Assink van Transavia er ook, en natuurlijk de directeur van de KLS, Anton Schmidt. Best wel een dikke delegatie om even mee langs te komen, en ik geloof dat het feit dat er iemand van Transavia bij was een poging was om hun enthousiast te krijgen voor de KLS studenten. Geen slecht plan natuurlijk. Maar goed, we hebben ons van onze beste kant laten zien en nu maar hopen dat dit goede effecten heeft.

Na drie dagen stilstaan (het is wonderlijk hoe je na slechts een paar vluchtjes al de smaak te pakken hebt) mocht ik vandaag weer vliegen. Weer een nieuwe instructeur maar deze houd ik voorlopig even (ja echt!): Mario Gheda (Italiaans van origine). Toch werd mijn enthousiasme al snel ook weer minder aangezien niet alles zo gesmeerd ging als ik had gehoopt. Hoezeer ik het idee ook had dat ik de procedures wel redelijk kende merkte ik dat zogauw je in dat toestel zit je geheugen je nog best wel eens in de steek kan laten. Ondanks dit ging het vliegen wel redelijk, het was alleen aardig turbulent toen we weer wat dichter bij de grond kwamen, en mede hierdoor en doordat er een stevige crosswind stond heb ik maar twee approaches gemaakt vandaag. Maar morgen gaan we verder. Zometeen nog even de procedures nakijken en morgen weer nieuwe kansen.

En inderdaad ging het vandaag al weer een stuk beter. De vlucht van vandaag stond pas aan het eind van de dag gepland zodat het al aardig turbulent was maar ondanks dat gingen de landingen redelijk. Ik moet nog wat meer m'n best doen om ervoor te zorgen dat de juiste snelheden en hoogtes op de klokken staan maar dat komt wel heb ik het idee. De rest van de manouvres die we geoefend hebben gingen ook wel goed. Zo stiekum besluipt je soms toch wel het gevoel dat dit iets is dat echt te leren is. Vooral in de eerste paar vluchten kan dat soms ver te zoeken zijn.

Zo nu en dan gedraagd het internet zich hier niet helemaal zoals ik graag zou willen, en vandaag is zo'n dag. Trage verbinding, veel sites die niet willen laden en ik kan ook geen mail sturen. Ik was al aardig blij dat ik gewoon met mijn Planet account mail kon blijven versturen hier maar blijkbaar zijn er toch dagen dat AOL (de provider waarbij ik nu ingebeld ben) vind dat ik een buitenstaander ben. Ik ben er achter dat dit slechts tijdelijke buien zijn en intussen werkt alles weer gewoon naar behoren. Is maar goed ook want anders wordt het hier wel heel alleen... (nog erger dan het al is). Toen ik weer normaal internet kon gebruiken ben ik een beetje gaan zoeken naar interessante doelen voor een tripje van een dag ofzo en ik denk dat ik al wel wat dingen gevonden heb. Ik weet alleen nog niet precies wanneer ik nu wel of niet vrij ben. Moet ik nog even navragen. Wel op tijd naar bed vanavond want morgen mag ik om 7.00 vliegen. Wat inhoud dat je dan alle voorbereiding al gedaan moet hebben!

Twee fotootjes van de cockpit van de Piper Archer. Hier zit ik de komende 73 vlieguren tegenaan te kijken.

En Goeiemorgen! 5.10 de wekker, 6.00 aanwezig en beginnen met voorbereiden en om 7.00 in de kist met je instructeur (De foto is van 6.45). Diegenen die mij kennen zullen weten dat dit niet mijn hobby gaat worden! Toch heeft het ook voordelen, de lucht is namenlijk nog hardstikke rustig om deze tijd dus er is geen lastige turbulentie die je parten gaat spelen voor de landing. We hebben dus rustig wat landingen kunnen oefenen voordat we richting het oefengebied zijn gegaan om de 'geforceerde landing' te oefenen. Een procedure die je nodig hebt als de motor zou besluiten om er mee op te houden tijdens de vlucht. Alles ging wel goed hoewel de landingen nog wel beter kunnen. Maar daar gaan we straks nog even over praten, en waarschijnlijk gaan we dan morgen weer vliegen. Eens kijken wat ik de rest van de dag eens zal gaan doen...

Na wat beraadslagen met mezelf besloot ik om in de zon te gaan zitten, en natuurlijk, zogauw je dan daar zit schuift er een wolk voor en is het nut van je korte broek ineens ook ver te zoeken. Het wordt niet veel kouder, maar het is toch lekkerder als de zon schijnt. Afijn, dus maar weer naar binnen. Barber vertelde dat ze misschien met Charlotte naar de film zou gaan, en er was nog plek in de auto. Dus toen zijn we rond drie uur richting Vero Beach gereden en hebben we 'Blackhawk Down' zitten kijken voor het studententarief van 5 dollar. Goede film die gebaseerd is op waargebeurde feiten tijdens de burgeroorlog in Somalia in 1993, maar niet voor mensen die oorlogsfilms niks vinden. Tja, en toen we weer terug waren was het ook alweer na achten dus bleef het een rustige avond verder.

Hmm, toen ik de gordijnen vanochtend open deed regende het pijpestelen. Niet echt een dag om actief te gaan doen. Ik hoef ook niet te vliegen vandaag want Mario heeft de zaterdag en zondag als vrije dagen. Eerst eens verder met m'n ontbijt en dan ga ik eens kijken wat er in de buurt te doen is.

Goed, dat viel dus tegen. Niet dat er niets te doen is maar het probleem zit hem in het vervoer. Hier op het vliegveld zit een verhuurbedrijf maar deze hebben geen auto's meer beschikbaar. En zonder auto kom je nergens... De limo van mijn huisgenoten staat bij de garage aangezien er meer benzine rechtstreeks de straat op ging dan de motor in, en andere auto's zijn er niet veel, of ze zijn al besproken. Tja, dan maar een rustig weekendje. Was gedaan, beetje geleerd op mijn procedures, mijn computer gezelschap gehouden enzovoorts. Niet zo spannend helaas.

En om de trend van gisteren te vervolgen is er vandaag niet veel nieuws gebeurd. Vanmiddag bij het zwembad gezeten met een boek. Als het goed is niet teveel rood gekleurd (ik ben voorzichtig geweest! De vorige keer dat ik verbrand was was echt niet prettig).

Morgen mag ik weer vliegen dus dan word het al weer snel leuker! Ik ben alleen bang dat er nog wel meer van dit soort stille dagen zullen volgen...