Week 20

De maandagochtend zat ik weer in de lucht, op het programma: alle oefeningen die we maar konden bedenken! Hoewel het weer de laatste tijd niet meezit hebben we alles toch kunnen doen (het hielp dat we 's ochtends vlogen, dan is het meestal nog goed) en op wat kleine dingen na ging het erg goed. Daarna was het snel omkleden, in de auto en er vandoor. Barber was ook vrij en er was een auto beschikbaar dus zijn we maar de rest van de dag op stap gegaan:

*Hier en daar wat hoogbouw,*	*hier en daar wat nostalgie...*	*vreemde kleuren op de hotels...*
*vreemde auto's...*	*en mooie auto's.... het hoort er allemaal bij in Miami!*	*Maar waar Barber nou weer haar nieuwe huisdier vandaan heeft?*

Vanmorgen weer gevlogen, het weer was slechter dan gisteren en hierdoor moesten we eerst boven de bewolking uitklimmen om de manouvres te kunnen oefenen. De rest van het programma kon onder de wolken afgelegd worden, en ging ook wel goed. Morgen is het laatste vluchtje alweer voor de check, dus nu moet het toch allemaal wel goed gaan! De rest van de dag? Deze website weer eens bijwerken om te beginnen, en daarna zie ik het straks nog wel!

Ik moet nog steeds een extra vluchtje doen voor de IFR syllabus aangezien ik 1:10 tekort kom op de nachturen daarin. Dit zouden we vanavond nog even doen, maar aangezien Chris andere bezigheden heeft moeten we dit naar morgen verplaatsen. Aan het begin van de avond krijg ik dan ineens te horen dat mijn plekje op het bord voor de pre-final check, die ik toch echt voor donderdag had gepland, ineens een andere datum weergeeft. De planning hiervoor loopt namelijk via een groot bord in Mark z'n kantoor, en hier staat ineens achter mijn naam zondag 23 juli i.p.v. donderdag 20. Ik kijken, inderdaad is dit veranderd, ik pissig, ik Kevin bellen. Waarom dat is? Tja, meerdere redenen, ten eerste kan ik morgen die IFR vlucht niet vliegen want dan zou Chris een te lange dag hebben. Ten tweede kan dan mijn check niet doorgaan want ik moet eerst die IFR vlucht afmaken voordat ik checks mag gaan vliegen. En tja, de capaciteit laat het dan niet toe dat ik die voor zondag vlieg. En dat terwijl ik al twee weken aan zijn buro loop te regelen dat ik op tijd mijn check kan vliegen zodat ik naar huis kan!! Word ik niet blij van!!!! Afijn, na eens rustig tegen een palmboom geschopt te hebben beginnen er al wat ideeën te dagen voor eventuele oplossingen maar dat kan ik morgen pas regelen, dus nog een nachtje geduld.

Een beetje regelen en rondvragen doet het plan er al aardig beter uitzien: Justin Tynes moet vanavond met Daan Gans vliegen, maar heeft daarna nog wel even tijd voor een uurtje met mij. Scott Summers vliegt morgen met Barber een check, maar heeft ook nog wel genoeg tijd over om ook met mij een pre-final check te doen. Hoezo geen capaciteit??

Om 13:00 ga ik met Chris D6 vliegen maar het weer is weer eens aardig ingestort. Dus hebben we het bij wat touch en go's in alle mogelijke vormen en soorten gehouden. Het is geen al te groot probleem want we kunnen de schade morgen nog voor mijn check inhalen. Mooi zo, het ziet er nu toch een stuk beter uit met de planning.

En later die avond ga ik dus met Justin Tynes m'n IFR vluchtje doen. Het gaat er alleen maar om dat ik 1 uur en 10 minuten vlieg, dus gaan we maar wat approaches vliegen. Eerst worden we in het donker een eindje de oceaan op gestuurd, waarna we richting het veld gaan voor approach één. Ik heb er nu tijdens het IFR vliegen al een aantal gevlogen, maar de grap is dat nu tijdens dit extra vluchtje het weer eens echt het IFR element eer aan doet. We zitten al snel in de bewolking rond Fort Pierce en worden hier en daar ook nog aardig door elkaar geschud. Tijdens de tweede approach komen we pas op 800 voet uit de wolken en vinden we het wel mooi geweest, ook omdat we intussen aardig de tijd hebben opgevlogen. Hierna maar weer op tijd m'n nest in want morgenochtend vlieg ik al weer vroeg.

Om 8:00 is het weer wegwezen om de overgebleven stukjes van D6 af te maken. Het weer is wat marginaal maar tussen alle bewolking door lukt het toch. We hebben Jos Bekkering achterin de kist zitten. Hij moet later op de dag solo vliegen, en kan zo mooi even zelf kijken hoe het weer er uit ziet. Na een touch en go op Vero Beach om het officieel een cross-country vlucht te maken gaan we weer naar huis. Hierna heb ik nog net even genoeg tijd om mijn planning af te maken voordat ik om 11:00 weer aan moet treden voor mijn pre-final check.

Met Scott Summers naast me ga ik het hele programma af: stukje navigeren, PFL's, wat steile bochten, slow flight, en stalls. Hierna nog wat ongeplande steile bochten als Scott op de grond ineens wat wilde herten ziet lopen en deze van dichtbij wil bekijken. Op een paar honderd voet zien we dus een mooie groep herten inclusief een paar die overtuigend mannetje zijn met hun geweien. Hierna gaan we weer verder met het officiele gedeelte en na wat touch en go's op Fort Pierce ronden we de zaak af. Eindresultaat is geslaagd, dus niets staat me nu in de weg voor een CPL examen morgen met Kevin! Als dat goed gaat kan ik zaterdag naar huis! Ik heb stiekem al naar de KLM gebeld, en er zijn nog plaatsen beschikbaar.

Vandaag was het dan zover: CPL examen met Kevin Illige. De planning was redelijk makkelijk verzorgd, want de eindbestemming was dezelfde die ik voor mijn vlucht van gisteren had. Het eerste officiële onderdeel was de theorie, hiervoor werd ik ondervraagd over mijn planning, het weer en nog wat andere relevante zaken. Hierna kwam het vliegen, en dit begon met een stuk navigatie. Zoals gezegd had ik door een toevalligheid dezelfde route als gisteren, dus het eerste stuk was me al aardig bekend. Dit ging dan ook aardig goed, waarna Kevin me liet uitwijken naar een veld dat een stuk ten noorden van Okeechobee ligt. Hiervoor moet je dan een koers, tijd en brandstofhoeveelheid berekenen, en daarna natuurlijk bewijzen dat dit ook ongeveer klopt. Ook dit kwam goed uit, waarna we een voorzorgslanding gingen doen. Na dit onderdeel werd ik tweemaal 'verrast' met een motorprobleem wat dus twee PFL's tot gevolg had. De tweede hiervan ging nog wat netter dan de eerste, maar omdat ik al redelijk laag zat op het moment van inzetten had ik weinig keuze wat betreft het veld om het toestel in neer te zetten en moest ik een mooie landingsbaan voorbijvliegen omdat ik deze niet gehaald zou hebben. Toen we hier genoeg aandacht aan besteed hadden mocht ik naar Okeechobee vliegen om daar wat circuitjes te laten zien. Onderweg daarheen mocht ik nog een probleempje dat Kevin bedacht had oplossen en na enig puzzelen kwam hier een goede oplossing voor. Op Okeechobee heb ik toen drie circuitjes gevlogen, maar deze gingen niet zo goed als ik gehoopt had. Het is altijd moeilijker op een ander veld dan waar je gewent bent te vliegen om een net circuit te vliegen, maar hier wilde het vandaag dus even niet. Afijn, eerst de rest maar eens afmaken, en na weer koers gezet te hebben richting Fort Pierce mocht ik nog een steile bocht en een stall laten zien, alsmede wat verschillende snelheden om te testen of ik ook een andere dan normale snelheid zonder al te veel problemen kon vasthouden, een iets uitgebreidere test dan de 'slow flight' die normaal gevraagd word. Inmiddels waren we alweer in de buurt van Fort Pierce en met een landing hier heb ik de zaak afgesloten. In principe wel tevreden, op de circuitjes na dan. Tijdens het terugtaxiën gaf Kevin ook al aan dat de rest in principe in orde was maar dat de circuitjes over moesten. Ach, ik was zelf ook totaal niet tevreden over mijn vliegwerk daar dus dat kan je dan ook niet van je examinator verwachten toch?

Dus met een korte sessie waarin het papierwerk op werd gemaakt en de resultaten besproken werden was dit het eindresultaat: voor 6 van de 7 groepen geslaagd, eentje om nog over te doen dus.

Tja, wat doe je dan.... eerst maar eens naar huis bellen om het slechte nieuws door te geven. Daarna even gaan inventariseren wat er nu moet gebeuren: eerst een extra beurtje om de circuitjes nog eens door te nemen, daana een her-examen, en dit mag niet met dezelfde examinator, dus moet ik wachten op Dhr. Dunweg die hier maandag begint met examens afnemen. En aangezien ik een her- ben sta ik achteraan in de rij want gewone examens gaan nu voor in de planning. Hmm, nou ja, Chris is het weekend vrij en ik kan toch niet voor maandag gaan zeuren om een plekje op het rooster dus maandag de extra vlucht op z'n vroegst. Chris gaf al aan tijdens de bespreking dat ik deze misschien niet met hem vlieg vanwege zijn drukke rooster op maandag, maar dat zien we dan wel.

Het was de bedoeling om vanavond wat te vieren te hebben want Barber had ook haar examen vandaag en zou dus ook geslaagd kunnen zijn..... helaas, zij had vanwege het weer het vliegen af moeten breken en is dus ook nog niet klaar. Goed begin van de examenweek dit! Om alles in perspectief te zetten besluiten we om toch maar ervandoor te gaan naar de film. Dus in de auto gedoken richting Vero en naar Lilo & Stitch. Leuke film trouwens! Vandaag is ook Minority Report gaan draaien, en die willen we ook wel zien, dus met enig plannen (Barber moet weer terug voor een etentje met iemand anders, Melanie heeft geen zin in eten in Vero, de rest wel) eten we uiteindelijk bij Friday's, en gaan we daarna nog naar Minority Report, waar we Melanie weer tegen komen zodat we ook weer vervoer terug hebben.

De zaterdag is een kalm dagje, hoewel de stemming er totaal niet in zit bij mij! Ik baal van het feit dat ik nog niet naar huis kan, en dat ik ook totaal niet kan inschatten wanneer dit wel zou kunnen gebeuren. De planning van volgende week qua examens is nog totaal niet bekend aangezien er nog wat pre-final checks gevlogen moeten worden, en ik kan dus niet inschatten wanneer ik aan de beurt zou kunnen komen. Het weer zit ook nog eens aardig tegen de laatste dagen zodat de kans er ook nog eens is dat alles hierdoor opgeschoven wordt. Aan de positieve kant is mijn vluchtje, alleen maar circuitjes, minder weersafhankelijk dan een heel examen, dus misschien kan ik straks wel vliegen als er een examen uitvalt, afwachten maar.

Nog even zitten plannen, Barber zoekt ook een gaatje in het rooster voor haar vlucht want die kon vandaag ook niet afgemaakt worden. Met een beetje schuiven met namen lijkt het dat er morgenmiddag een gaatje is waar een van ons iets aan zou kunnen hebben, en dit leggen we dus aan Kevin voor. Helaas blijkt dat Bart zijn pre-final al wel gehad heeft, terwijl dit nog niet op het bord staat, dus hij zal die plek inpikken.